سفارش تبلیغ
صبا ویژن
دانش، برترین هدایت است . [امام علی علیه السلام]
کل بازدیدها:----2569---
بازدید امروز: ----2-----
بازدید دیروز: ----2-----
عباس زارع نژاد - پس کوچه های دهی دور عباس زارع نژاد
 
 
  • درباره من
    عباس زارع نژاد - پس کوچه های دهی دور       عباس زارع نژاد
    عباس زارع نژاد
    در بامداد امدنم خورشید مرده بود و من بی ستاره شب را پرستیده ام
  • لوگوی وبلاگ
    عباس زارع نژاد - پس کوچه های دهی دور       عباس زارع نژاد

  • اوقات شرعی
  • اشتراک در وبلاگ
     
  • وضعیت من در یاهو
  • آوای آشنا
  • غروب
    نویسنده: عباس زارع نژاد چهارشنبه 86/7/4 ساعت 9:12 عصر

    غروب در نفس گرم جاده خواهم رفت‌

    پیاده آمده‌ بودم‌، پیاده خواهم رفت‌

    طلسم غربتم امشب شکسته خواهدشد

    و سفره‌ای که تهی ‌بود، بسته خواهدشد

    و در حوالی شبهای عید، همسایه‌!

    صدای گریه نخواهی شنید، همسایه‌!

    همان غریبه که قلک نداشت‌، خواهد رفت‌

    و کودکی که عروسک نداشت‌، خواهد رفت‌

     ***********************************

     منم تمام افق را به رنج گردیده‌،

    منم که هر که مرا دیده‌، در گذر دیده‌

    منم که نانی اگر داشتم‌، از آجر بود

    و سفره‌ام ـ که نبود ـ از گرسنگی پر بود

    به هرچه آینه‌، تصویری از شکست من است‌

    به سنگ‌ سنگ بناها، نشان دست من است‌

    اگر به لطف و اگر قهر، می ‌شناسندم‌

    تمام مردم این شهر، می ‌شناسندم‌

    من ایستادم‌، اگر پشت آسمان خم شد

    نماز خواندم‌، اگر دهر ابن ‌ملجم شد

    ***********************************

     طلسم غربتم امشب شکسته خواهد شد

    و سفره‌ام که تهی بود، بسته خواهد شد

    غروب در نفس گرم جاده خواهم ‌رفت‌

    پیاده آمده‌ بودم‌، پیاده خواهم ‌رفت‌

    ***********************************

     چگونه بازنگردم‌، که سنگرم آنجاست‌

    چگونه‌؟ آه‌، مزار برادرم آنجاست‌

    چگونه باز نگردم که مسجد و محراب‌

    و تیغ‌، منتظر بوسه بر سرم آنجاست‌

    اقامه بود و اذان بود آنچه اینجا بود

    قیام ‌بستن و الله اکبرم آنجاست‌

    شکسته ‌بالی ‌ام اینجا شکست طاقت نیست‌

    کرانه‌ای که در آن خوب می ‌پرم‌، آنجاست‌

    مگیر خرده که یک پا و یک عصا دارم‌

    مگیر خرده‌، که آن پای دیگرم آنجاست‌

    ***********************************

     شکسته می ‌گذرم امشب از کنار شما

    و شرمسارم از الطاف بی ‌شمار شما

    من از سکوت شب سردتان خبر دارم‌

    شهید داده‌ام‌، از دردتان خبر دارم‌

    تو هم به ‌سان من از یک ستاره سر دیدی

    پدر ندیدی و خاکستر پدر دیدی

    تویی که کوچهء غربت سپرده‌ای با من‌

    و نعش سوخته بر شانه برده‌ای با من‌

    تو زخم دیدی اگر تازیانه من خوردم‌

    تو سنگ خوردی اگر آب و دانه من خوردم‌

    ***********************************

     اگرچه مزرع ما دانه‌های جو هم داشت‌

    و چند بتهء مستوجب درو هم داشت‌

    اگرچه تلخ شد آرامش همیشهء تان‌

    اگرچه کودک من سنگ زد به شیشهء تان‌

    اگرچه متهم جرم مستند بودم‌

    اگرچه لایق سنگینی لحد بودم‌

    دم سفر مپسندید ناامید مرا

    ولو دروغ‌، عزیزان‌! بحل کنید مرا

    تمام آنچه ندارم‌، نهاده خواهم ‌رفت‌

    پیاده آمده‌ بودم‌، پیاده خواهم ‌رفت‌

    به این امام قسم‌، چیز دیگری نبرم‌

    به‌جز غبار حرم‌، چیز دیگری نبرم‌

    خدا زیاد کند اجر دین و دنیاتان‌

    و مستجاب شود باقی دعاهاتان‌

    همیشه قلک فرزندهایتان پر باد

    و نان دشمنتان ـ هر که هست ـ آجر باد

       


        نظرات دیگران ( )

  • سرما
    نویسنده: عباس زارع نژاد سه شنبه 86/7/3 ساعت 9:18 عصر

                                    

    در این برودت تاریک

    من تاول غریب ترین پای زخمیم

                                    بی میل ماندنی در کوچه های باکره زیستن

                                       قدم می زنم

    خالی تر صدای حسرت یک برگ

                                                 وقت جان دادن

    من استعاره یک جمله رکیک

                          در روزهای مدرسه و مشق

    من پیش از این  سکوت

    در بامداد حادثه ای دور دور دور

                                             در حد فاصل بین غروب و دلتنگی

    در لابلای عصرهای جمعه و مشکوک

                           بین صدای هم اواز باد و برگ و خزان

    یا درحوالی میدان انقلاب

                        دیریست گم شدم

    انقدر گم که فاصله ام  تا  غریب ترن  جاده

                                              یک فصل زیستن است

                                        


        نظرات دیگران ( )

  • تا با تو زیستن
    نویسنده: عباس زارع نژاد یکشنبه 86/7/1 ساعت 7:2 عصر

             

               وقتی غروب غم انگیز  چشم تو

                خواب مرا

                 نمی تابد

                                      احساس می کنم

         هر روز در زلالی خورشید عصر

                                                   در کوچه های مرگ قدم می زنم


        نظرات دیگران ( )


  • لیست کل یادداشت های این وبلاگ
  • غروب
    سرما
    تا با تو زیستن